Thursday, January 12, 2006

 

Stelen van het volk

Door Hans Vaders

Zo’n zestien jaar geleden schreef ik als hoofdredacteur van de toentertijd bloeiende Curaçaosche Courant van ‘good old’ Chicho Jonckheer op de voorpagina een cursiefje getiteld ‘Stelen van de armen’, dat onder meer handelde over mijn fanatiek stelende wijkgenoten en over het feit dat inbraken in die tijd voornamelijk plaatsvonden bij arme mensen. Dit omdat de wat meer gefortuneerde medeburger inmiddels al de nodige voorzorgsmaatregelen had genomen en zich had ingekerkerd met ijzeren hekwerk en in een sporadisch geval zelfs al met een effectieve alarminstallatie.

‘De arme steelt slechts van de arme, die nog armer wordt en daarom soms zelf noodgedwongen een dader wordt’ was de teneur. Ging het hierbij nog voornamelijk om ‘eenvoudige’ inbraken waarbij de overbelaste politie niet eens meer kwam opdagen om de schade te noteren, het stijgende aantal delicten de afgelopen jaren, van gewelddadige overval tot zinloze moord, geeft zo te denken.

Over politici en hun welvarende satellieten in de bario’s werd in mijn verhaal van bijna twee decennia geleden helemaal niet gerept, want het was toch algemeen onder het liefkozend als stemvee betitelde volk bekend dat deze keurige, gedaste heren, na eenmaal verkozen te zijn, zich niets meer gelegen lieten liggen aan het overgrote deel van de werkloze en voortzwoegende bevolking van het eiland, dat uiteindelijk met de nodige rancune en frustratie massaal overzee toog en daar trachtte een carrière op te bouwen in de Nederlandse dreven.

Inmiddels zijn we de nodige jaren verder en we hopen nog steeds allemaal met onze permanente discussie over oude, anachronistische normen en waarden - dus over de tijd , tempu di su ten, toen in Otrobanda op zaterdagavonden nog violisten speelden en er Curaçaose walsen werden gecomponeerd - dat we het zelf en de generatie na ons allemaal beter krijgen dan onze voorvaderen op het eiland. Beter in ieder geval dan onze vorige generaties, allen geïmporteerd uit Afrika, Venezuela, Santo Domingo, Zeeland, Zwitserland, Libanon, India en tal van andere landen.

De kloof wordt echter alleen maar groter, het ravijn waarin de bevolking verkeert steeds dieper. Met stijgende verbazing volgde ik dan ook afgelopen jaar de discussies in de Staten en op eilandsniveau over hoge en hogere parlementaire vergoedingen, dubbele vergoedingen en pensioenen, andere vergoedingen, lease-auto’s en autotoelages, creditcards, beltegoeden en representatievergoedingen voor onze eigen belles creòles. En dat terwijl sommige parlementariërs zelfs nooit komen opdagen voor een belangrijke vergadering omdat ze bijvoorbeeld het vliegtuig missen, ziek zijn, de avond voor de vergadering te zwaar getafeld hebben of gewoon omdat ze belangrijker zaken te doen hebben.

Wat zo stuitend is in dit geheel: ,,Let wel, zei de Statenvoorzitter ferm. ,,Ik heb nooit om iets gevraagd maar het gekregen. Iemand moet maar duidelijk maken wat de richtlijnen zijn, wat de structuur is.” Dit zonder dat onze Statenvoorzitter blijkbaar beseft dat hij de richtlijn, de norm zou moeten zijn. ,,We moeten meer houvast hebben. Het is best mogelijk dat sommige kosten overbodig zijn, maar ik zou niet zo één-twee-drie kunnen vertellen welke.”

Dat er door een uiterst kleine elite onbeschoft, onbetamelijk en respectloos wordt geconsumeerd uit de staatsruif - gevuld door de belastingbetaler - om hun leven nog meer te veraangenamen, is al sinds de inwerkingtreding in 1953 van het Statuut bekend, maar blijkt nog nooit zo duidelijk uit deze uitspraken van de preses van het parlement. Dat ook mensen als griffiers en aanverwante beambten op soortgelijke wijze worden beloond stemt tot zorg, tot zeer veel zorg. Want het is letterlijk stelen van de armen, het stelen van het karig belegde brood van het volk, het stelen van het brood van onze kinderen die met een lege maag naar school worden gestuurd, het stelen van het brood van onze onderbetaalde politieambtenaren, onderwijzers, kleine winkeliers en bordenwassers in de hotels.

Comments: Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?