Sunday, January 08, 2006

 

Breng politiek terug in de wijk

Door Hans Vaders

Het leven in wijken als Otrobanda, Marchena, Wishi en Buena Vista wordt bepaald door het enkele begrip ‘overleven’. Overleven betekent voor mij het broodmagere vrouwtje van zeventig jaar dat iedere dag maar net genoeg geld heeft om bij de Chinees een patata te kopen. Overleven doet de kleermaker met maar bar weinig opdrachten; de ‘virtuele’ opleving van de economie is aan hem zoals altijd al daarvoor voorbij gegaan. Overleven doet het kleine meisje zonder kerstboom en cadeaus in haar verkrotte huis, dat aan de toonbank van de toko nerveus losse centen uittelt voor een klein flesje limonade.

Dit alles staat mijlenver verwijderd en in schril contrast met het streven van de gevestigde politiek die beleid en visie met de mond predikt als een zoetgevooisde, getalenteerde pastoor, maar daadwerkelijk al decennia lang geen enkele actie onderneemt die direct voelbaar is in de bario’s van Fuik tot Westpunt.

Mensen van vlees en bloed, babies, kinderen, ouderen, hoesten de kerstdagen in kortademigheid door zonder versiering, geld noch kalkoen in de wijken rond de olieraffinaderij, maar daar hebben onze politici als nazaten van roofridders en piraten geen last van in hun mooie ommuurde kastelen in Jan Thiel en Jan Sofat.

Zo woont er schandalig genoeg geen enkele politicus van naam en faam in Otrobanda, als zou men zich schamen voor het verloederde erfgoed, de criminaliteit, het drugsgebruik, de hoererij en miserabele omstandigheden waarin velen hun leven in de wijk doorbrengen.

De politiek moet teruggebracht worden naar de basis, naar het volk, naar de arme wijken waar het echte volk van Curaçao vegeteert op schamele kost. Het volk moet niet steeds met een kluitje in het riet worden gestuurd. Het volk moet niet letterlijk bedelen - zoals er bedelaars in Otrobanda zijn - om een verhoging van het karige ouderdomspensioen met honderd gulden, terwijl anderen in deze gemeenschap gouden handdrukken krijgen toebedeeld van honderdduizenden guldens ‘verdiend’ met brutaal gedrag, arrogantie, wanprestatie, list en kiezersbedrog.

De meeste mensen in Otrobanda en andere wijken die balanceren op de rand van het bestaansminimum denken niet aan het prepareren van een ingewikkeld kerstmenu. Daar hebben ze eenvoudigweg niet de middelen voor en voor hen is kerstavond een avond als alle andere avonden, een avond die zo vlug mogelijk voorbij moet gaan. Gelukkig hebben het bedrijfsleven en de banken dat begrepen en donaties aan allerlei sociale instellingen die eigenlijk door de politiek ondersteund zouden moeten worden, worden deze dagen in dank aanvaard als een druppel op de gloeiende plaat.

De Curaçaose politici hebben zich afgewend van hun geboortegrond, van de realiteit van hun bario waar hun navelstreng ligt begraven. Ze hebben het volk in de steek gelaten. Ze geven zich over aan imitatiegedrag en gedragen zich dan ook als penshonado’s op hun eigen eiland. Ze tonen met gepaste trots hun goedgevulde koelkast aan hun meeprofiterende vrienden en laven zich in hun luxueuze villa’s met minstens twee badkamers. Met Kerstmis en elke andere feest- en zondag bidden ze gezeten op de eerste banken in de kerk hun vrome prevelementen en woorden van verraad.

Er bestaat in mijn herinnering een prachtige prent getekend door popartiest Guy Peellaert over de omhooggevallen vedette Diana Ross, een echte belle crèole, die na vele jaren de achterstandswijk bezoekt waar ze is opgegroeid. Ross laat zich met peperdure juwelen en bont behangen in een Cadillac met chauffeur door de straatarme bario rijden. Ze zwaait zo af en toe naar de stumpers op straat die niet zo slim en zo rijk en zo succesvol zijn. Het lijkt wel een beetje heel erg op Curaçao.

Comments:
mooi ......Mr. Cool....MOD POR kan trots op u zijn en wij ook!!!!!!!
Sunlover
 
Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?