Thursday, February 16, 2006
Antillen een Provincie van Nederland: onhaalbaar
Bij de verkiezingen voor de Staten van de Nederlandse Antillen op 27 januari 2006 nodigde Stanley Brown me uit op positie 2 van de lijst van MOD.POR te staan. "Maar ik ben het niet eens met de Provincie-gedachte," protesteerde ik. "De Antillen moeten het zelf doen. Het is onhaalbaar dat de Antillen ooit een provincie van Nederland worden. Als de mensen in Nederland al iets willen dan is het juist een afscheid van de Antillen." Brown reageerde: "Geeft niet. Die Provincie komt er ook niet voor ik sterf. We streven voorlopig alleen de provincie-gedachte na opdat het, bij alle aandacht voor de Status Aparte, niet vergeten wordt. Maar jouw analyse over de werkloosheid is belangrijk voor de overgangsperiode. De Antillen moeten welvarend en minder crimineel worden, de staatsschuld moet aangepakt. Met jouw aanpak hebben we een kans." Mijn reactie was: "OK, ik heb er geen moeite mee om achter een nobel doel te staan dat toch niet realistisch is. Je hebt mijn steun."
Aldus geschiedde. Totdat Brown en de lijst van MOD.POR kiezersbedrog pleegden door in de Amigoe van 24 januari 2006 een "plan" te presenteren dat Nederland 5.000.000.000 gulden investeert om de Provincie mogelijk te maken, oftewel 2.4 miljard euro, oftewel 27777 gulden per Antilliaan. De kiezers werd zo voorgespiegeld "stem op ons want dan komt er geld". Zulk bedrog is natuurlijk ontoelaatbaar. (Zie http://www.amigoe.com/cgi-bin/artikel/exec/view.cgi?archive=60&num=15858.)
Het doet me deugd nu in de Amigoe te lezen dat onze "nationale slaapkamer" (de Eerste Kamer der Staten Generaal) wakker is geschrokken zowel van het "plan" voor een Status Aparte voor Curaçao en St. Maarten als van het "plan" van minister Pechtold om een "oplossing" te bieden voor de staatsschuld van de Antillen, welk "plan" door vele Antillianen gezien wordt als een belofte om de schuld kwijt te schelden. Pechtold, die stuurloos heen en weer kaatst tussen nu eens beledigende confrontatie en dan weer slap meeheulen, wordt dus aan de lijn gelegd. Wanneer hij niet spoedig met een konijn uit de hoed komt dan zal het parlement niet rouwig zijn om hem als zondebok naar huis te sturen. (Zie http://www.amigoe.com/artman/publish/artikel_16634.php.)
De belangstelling in de Eerste en Tweede Kamer voor de Antillen en het Koninkrijk komt nogal plotseling. De vragen van de volksvertegenwoordigers verduidelijken vooral dat men nog slecht op de hoogte is. Eerder heb ik de situatie al gekarakteriseerd als de belangstelling van de gemiddelde Japanner voor de oorlog tegen Mantsjoerije: een ver-van-mijn-bed-show, waar de Japanner zich niet verantwoordelijk voor voelt, want het waren een paar generaals die de macht in het leger grepen en die die oorlog voor zichzelf begonnen. (Zie http://www.peterbreedveld.com/archives/00000290.html.)
Mijn advies aan het parlement is een parlementaire enquête naar het Koninkrijks-Statuut op te starten. Het instrument van de enquête is oorspronkelijk ingesteld als een middel voor het parlement tot het verzamelen van informatie voor wetgeving. Laat de Kamer maar eens goed bestuderen hoe het Statuut gefunctioneerd heeft, wat de doelen ervan zouden moeten zijn, en wat mogelijke verbeteringen zouden zijn. Een dergelijke politiek gemotiveerde en grondig uitgevoerde studie is nog nooit gehouden, en zal ook nooit gehouden kunnen worden noch door het normale ambtelijk bedrijf, noch door wetenschappers, noch door een tweede garnituur ministers die de Antillen "erbij doen". Het zou een goed moment zijn voor het Nederlandse parlement om de argumenten op orde te brengen, nu de eisen van de kant van de Antillen zich opstapelen.
Het is daarbij nuttig om op te merken dat het Referendum van 8 april 2005 op Curaçao een misleidende keuze aan de bevolking voorlegde. Van de vier opties waaruit men kon kiezen waren er twee uitermate onrealistisch: onafhankelijkheid (5%) en de Provincie van Nederland (24%). In feite ging het alleen tussen de Status Aparte (68%) en het behoud van de Nederlandse Antillen (4%). Maar ook de Status Aparte is tamelijk onrealistisch, want het is onduidelijk hoe die situatie eruit ziet en of Nederland wel wil helpen om Saba en St. Eustatius als een "Koninkrijkseiland" te ondersteunen. Bij een opkomst van 55% betekende de 68% voor de Status Aparte maar 37% van de bevolking, dus geen echte meerderheid. In feite is voor behoud van de Antillen gekozen want zolang een optie geen echte meerderheid krijgt blijft de Status Quo voortduren.
In plaats van die misleidende keuze was het beter geweest om opties te presenteren hoe de Nederlandse Antillen beter zouden kunnen gaan functioneren. Dit is het eigenlijke probleem: maar daar wordt wonderlijk genoeg niet over nagedacht. Sommigen (zoals Lionel Capriles, de oud-bestuurder van Maduro Curiel Bank) hebben daarom de verdenking geuit dat de Antillen alleen maar deze voortdurende discussie over het Statuut en de staatsorde kennen omdat politici liever de aandacht afleiden en niet over de eigenlijke problemen willen praten (of de deskundigheid ontberen om erover te kunnen praten).
Sommigen hebben ook wel eens gesteld dat de zgn. 'dubbele bestuurslaag' (zowel een eilandelijk bestuurscollege als een overkoepelende landsoverheid) zou leiden tot inefficiency. Bijvoorbeeld het Rapport Jesurun stelde dat. Groter larie is nooit geschreven. Is er werkelijk geen onderscheid te maken tussen burgemeesters en ministers ?
In feite zijn er twee modellen:
(1) In het eerste model krijgen de eilanden meer macht, worden de gedeputeerden gepromoveerd tot minister, en wordt de overkoepelende laag (de Nederlandse Antillen) alleen een platform voor coördinatie, vergelijkbaar aan de Europese Unie.
(2) In het tweede model krijgen de eilanden minder macht, worden de Nederlandse Antillen meer een eenheidsstaat, en wordt, met behoud van eilandelijke identiteit, meer samenhang betracht. Bijvoorbeeld kan de voertaal overal Engels worden, (a) omdat zo een betere aansluiting bij het dollar-gebied ontstaat, (b) omdat Engels al op de Bovenwindse eilanden gebruikt wordt, en (c) omdat Curaçao-enaars dan minder geplaagd worden door hun ambivalentie ten opzichte van Nederland.
In beide gevallen hoeft het Statuut niet gewijzigd te worden en blijft Nederland aanwezig voor de rechtsstaat en de externe verdediging.
De keuze wat het beste is lijkt me eenvoudig. Bij de tweede optie zijn er meer checks and balances waarbij de eilanden elkaar controleren en in evenwicht houden. Dan is er ook meer democratie.
Zoiets lijkt me dus wel haalbaar.
Aldus geschiedde. Totdat Brown en de lijst van MOD.POR kiezersbedrog pleegden door in de Amigoe van 24 januari 2006 een "plan" te presenteren dat Nederland 5.000.000.000 gulden investeert om de Provincie mogelijk te maken, oftewel 2.4 miljard euro, oftewel 27777 gulden per Antilliaan. De kiezers werd zo voorgespiegeld "stem op ons want dan komt er geld". Zulk bedrog is natuurlijk ontoelaatbaar. (Zie http://www.amigoe.com/cgi-bin/artikel/exec/view.cgi?archive=60&num=15858.)
Het doet me deugd nu in de Amigoe te lezen dat onze "nationale slaapkamer" (de Eerste Kamer der Staten Generaal) wakker is geschrokken zowel van het "plan" voor een Status Aparte voor Curaçao en St. Maarten als van het "plan" van minister Pechtold om een "oplossing" te bieden voor de staatsschuld van de Antillen, welk "plan" door vele Antillianen gezien wordt als een belofte om de schuld kwijt te schelden. Pechtold, die stuurloos heen en weer kaatst tussen nu eens beledigende confrontatie en dan weer slap meeheulen, wordt dus aan de lijn gelegd. Wanneer hij niet spoedig met een konijn uit de hoed komt dan zal het parlement niet rouwig zijn om hem als zondebok naar huis te sturen. (Zie http://www.amigoe.com/artman/publish/artikel_16634.php.)
De belangstelling in de Eerste en Tweede Kamer voor de Antillen en het Koninkrijk komt nogal plotseling. De vragen van de volksvertegenwoordigers verduidelijken vooral dat men nog slecht op de hoogte is. Eerder heb ik de situatie al gekarakteriseerd als de belangstelling van de gemiddelde Japanner voor de oorlog tegen Mantsjoerije: een ver-van-mijn-bed-show, waar de Japanner zich niet verantwoordelijk voor voelt, want het waren een paar generaals die de macht in het leger grepen en die die oorlog voor zichzelf begonnen. (Zie http://www.peterbreedveld.com/archives/00000290.html.)
Mijn advies aan het parlement is een parlementaire enquête naar het Koninkrijks-Statuut op te starten. Het instrument van de enquête is oorspronkelijk ingesteld als een middel voor het parlement tot het verzamelen van informatie voor wetgeving. Laat de Kamer maar eens goed bestuderen hoe het Statuut gefunctioneerd heeft, wat de doelen ervan zouden moeten zijn, en wat mogelijke verbeteringen zouden zijn. Een dergelijke politiek gemotiveerde en grondig uitgevoerde studie is nog nooit gehouden, en zal ook nooit gehouden kunnen worden noch door het normale ambtelijk bedrijf, noch door wetenschappers, noch door een tweede garnituur ministers die de Antillen "erbij doen". Het zou een goed moment zijn voor het Nederlandse parlement om de argumenten op orde te brengen, nu de eisen van de kant van de Antillen zich opstapelen.
Het is daarbij nuttig om op te merken dat het Referendum van 8 april 2005 op Curaçao een misleidende keuze aan de bevolking voorlegde. Van de vier opties waaruit men kon kiezen waren er twee uitermate onrealistisch: onafhankelijkheid (5%) en de Provincie van Nederland (24%). In feite ging het alleen tussen de Status Aparte (68%) en het behoud van de Nederlandse Antillen (4%). Maar ook de Status Aparte is tamelijk onrealistisch, want het is onduidelijk hoe die situatie eruit ziet en of Nederland wel wil helpen om Saba en St. Eustatius als een "Koninkrijkseiland" te ondersteunen. Bij een opkomst van 55% betekende de 68% voor de Status Aparte maar 37% van de bevolking, dus geen echte meerderheid. In feite is voor behoud van de Antillen gekozen want zolang een optie geen echte meerderheid krijgt blijft de Status Quo voortduren.
In plaats van die misleidende keuze was het beter geweest om opties te presenteren hoe de Nederlandse Antillen beter zouden kunnen gaan functioneren. Dit is het eigenlijke probleem: maar daar wordt wonderlijk genoeg niet over nagedacht. Sommigen (zoals Lionel Capriles, de oud-bestuurder van Maduro Curiel Bank) hebben daarom de verdenking geuit dat de Antillen alleen maar deze voortdurende discussie over het Statuut en de staatsorde kennen omdat politici liever de aandacht afleiden en niet over de eigenlijke problemen willen praten (of de deskundigheid ontberen om erover te kunnen praten).
Sommigen hebben ook wel eens gesteld dat de zgn. 'dubbele bestuurslaag' (zowel een eilandelijk bestuurscollege als een overkoepelende landsoverheid) zou leiden tot inefficiency. Bijvoorbeeld het Rapport Jesurun stelde dat. Groter larie is nooit geschreven. Is er werkelijk geen onderscheid te maken tussen burgemeesters en ministers ?
In feite zijn er twee modellen:
(1) In het eerste model krijgen de eilanden meer macht, worden de gedeputeerden gepromoveerd tot minister, en wordt de overkoepelende laag (de Nederlandse Antillen) alleen een platform voor coördinatie, vergelijkbaar aan de Europese Unie.
(2) In het tweede model krijgen de eilanden minder macht, worden de Nederlandse Antillen meer een eenheidsstaat, en wordt, met behoud van eilandelijke identiteit, meer samenhang betracht. Bijvoorbeeld kan de voertaal overal Engels worden, (a) omdat zo een betere aansluiting bij het dollar-gebied ontstaat, (b) omdat Engels al op de Bovenwindse eilanden gebruikt wordt, en (c) omdat Curaçao-enaars dan minder geplaagd worden door hun ambivalentie ten opzichte van Nederland.
In beide gevallen hoeft het Statuut niet gewijzigd te worden en blijft Nederland aanwezig voor de rechtsstaat en de externe verdediging.
De keuze wat het beste is lijkt me eenvoudig. Bij de tweede optie zijn er meer checks and balances waarbij de eilanden elkaar controleren en in evenwicht houden. Dan is er ook meer democratie.
Zoiets lijkt me dus wel haalbaar.
Thursday, February 02, 2006
Informatie over deze site
Dit weblog is gemaakt door Thomas Cool en is diens intellectueel eigendom. In de periode tot 26 januari 2006 was het doel de ondersteuning van de kandidatenlijst van MOD.POR en sindsdien dient het ter documentatie van het verkiezingsbedrog van die lijst. Alles wat voor 26 januari 2006 is ingevoerd blijft intact. Om die reden ook is de foto van Stanley Brown in de linkerkolom behouden. Dat zoiets niet ongebruikelijk is, toont de website http://godett.net/blog_nobo/. Wel zal ik de oproep om geld te storten op Stichting Chirino wijzigen - want daar moet men juist geen geld meer op storten.
Stanley Brown claimt het eigendom van de woord "modpor" en deze website. Mijn antwoord daarop is:
Stanley Brown claimt het eigendom van de woord "modpor" en deze website. Mijn antwoord daarop is:
Geachte heer Brown,
Ik ontving een brief van u waarin u stelt recht te hebben op de website www.modpor.blogspot.com. Dat is een misverstand. Wie een schuur heeft en een politieke partij daar laat vergaderen, heeft de schuur niet weggegeven. Op dezelfde wijze heb ik (ik en niet u) deze website opgezet ten behoeve van de kieslijst MOD.POR, omdat het mij welgevallig was om deze kieslijst in die periode te steunen. Dat ik MOD.POR niet meer steun geeft u geen rechten, en zeker geen recht om op te eisen wat ik met veel tijd en geld heb gemaakt.
Er zijn mensen geweest die stickers van MOD.POR op hun auto hebben geplakt. Gaat u nu ook die auto's opeisen ? Er zijn journalisten die over MOD.POR schrijven. Gaat u een percentage van de verkoop opeisen ?
Ik kan u verzekeren dat ik in de periode dat wij ons samen voor de lijst MOD.POR inspanden, dat ik geen werknemer van u was, en zeker geen slaaf.
Gezien de situatie zult u er begrip voor hebben dat ik dit verslag ook stuur aan de leden van de kieslijst MOD.POR en aan de pers.
Met vriendelijke groet,Thomas Cool
Tuesday, January 31, 2006
Verslag van de Penningmeester
Stichting Chirino
Aan het bestuur
Verslag van de Penningmeester over de periode 2005-12-20 tot en met 2006-01-31
Thomas Cool, 2006-01-31
Inleiding
Stichting Chirino staat ingeschreven bij de KvK onder nummer S-1284.
Vóór 20 december 2005 bestond het bestuur uit alleen Stanley Brown omdat andere bestuursleden kennelijk overleden waren.
Vanaf 20 december 2005 bestaat het bestuur uit Milburn (Mel) Simmons (secretaris), Thomas Cool (penningmeester) en Stanley Brown (bestuurslid). Volgens de opgave van de KvK is er klaarblijkelijk geen voorzitter.
Het bestuur is in rechte vertegenwoordigd door twee bestuursleden (artikel 5).
Er is voorzover bekend alleen een rekening courant bij RBTT, nummer 01.01.47.713.
Volgens besluit van het bestuur is over 2005-2006 steun gegeven aan MOD.POR.
Ten behoeve van de financiële flexibiliteit heeft Brown alle cheques in het chequebook alvast ondertekend, zodat alleen nog de handtekening van de penningmeester nodig was.
Afspraak was ook dat de penningmeester naar bevind van zaken kon handelen maar dat Stichting Chirino geen schulden op zich zou nemen.
Volgens artikel 12 van de statuten wordt door de penningmeester uiterlijk op 1 april rekening en verantwoording gedaan. Goedkeuring door het bestuur strekt de penningmeester tot décharge voor zijn handelingen tijdens het boekjaar waarop deze betrekking hebben.
Het vertrek van de penningmeester
Woensdag 25 januari heb ik het bestuur te kennen gegeven dat ik voornemens was (1) mijn verslag te doen over de periode van mijn functie als penningmeester, (2) het bestuur daarna om décharge te verzoeken, en (3) dan overwegen mijn ontslag in te dienen.
Tevens heb ik de vergadering van MOD.POR te kennen gegeven dat Stichting Chirino geen middelen meer had voor ondersteuning van verdere activiteiten. Waren veel activiteiten van MOD.POR al vaak voor eigen rekening, na deze woensdag gold dat zeker.
Een brief van “de kandidatenlijst van de MODPOR”
Dit weekend ontving ik een brief van Stanley Brown, Mel Simmons, Hans Vaders en Errol Caprino, die zeggen te spreken namens “de kandidatenlijst van de MODPOR”, waarbij zij stellen “u bent hierbij ontslagen als penningmeester van de kandidatenlijst MODPOR” en “wij eisen hierbij (…) ook onze bescheiden als chequebook etc.”.
Het moge duidelijk zijn dat Stichting Chirino een rechtspersoon is terwijl een kandidatenlijst dat niet is.
De penningmeester van Stichting Chirino kan derhalve weinig met genoemde brief.
Voor de goede orde
Voor de goede orde memoreer ik de statuten t.a.v. een wisseling in het bestuur.
Volgens artikel 7 van de statuten eindigt het lidmaatschap van het bestuur:
(a) door overlijden
(b) door schriftelijke opzegging aan de voorzitter
(c) door onder curatele stelling of plaatsing in een krankzinningengesticht
(d) in geval van faillissement of surseance van betaling
(e) door ontslag verleend bij een bestuursbesluit genomen in een bestuursvergadering, welke opzettelijk daartoe belegd dient te worden. Het betrokken bestuurslid mag in deze vergadering niet meestemmen, terwijl hij evenmin meetelt voor het quorum.
Volgens artikel 8 is het quorum de helft, naar boven afgerond, van het aantal in functie zijnde bestuursleden.
Met in dit geval 3 leden, kan een ontslag derhalve verleend worden door 2 leden.
Mijn advies aan Brown en Simmons is derhalve om een bestuursvergadering zoals bedoeld onder (e) uit te schrijven.
Gaarne zag ik als eerste punt in zo’n vergadering dit verslag besproken.
De bankrekening
Mijn verslag is gebaseerd op de afschriften die lopen tot en met 18 januari 2006 (nummer 13). Afschriften gaan naar het adres van Brown en komen pas met vertraging bij mij.
Op het moment van mijn aantreden was de stand van de rekening ANG 866.26 gulden.
Uit het chequebook waren 3 cheques geschreven die in de rekening courant te traceren zijn. Ikzelf heb cheques geschreven vanaf nummer 4 tot en met 8.
Een groot aantal betalingen zijn “cash” gedaan, juist vanuit de ondersteuning van Stichting Chirino aan MOD.POR, waardoor de betaling niet via de bank loopt.
In december 2005 deed Helen Molina (nr. 9 op de lijst van MOD.POR) een contante donatie van ANG 400 aan Brown, zo’n twee weken voor de kerst. Dit gaf Brown aan mij. Voor het folderen tijdens de koopavonden kreeg zij daarvan meteen ANG 200 terug. De boeking staat met vertraging geregistreerd in de rekening courant als een storting van ANG 400 op 2006-01-12.
Op 2005-12-28 was er een donatie van ANG 5000. De donateur gaf aan anoniem te willen blijven, hetgeen door de penningmeester en bestuurslid Brown geaccordeerd werd. Toen in een vergadering van MOD.POR kennis werd gegeven van deze donatie werd de naam van de donateur gevoegelijk niet genoemd.
Op 2005-12-29 was er nog een donatie van ANG 500.
Op de rekening was dus beschikbaar ANG 6,766.26.
Aan cheques heb ik uitgeschreven (nr. 4 t/m 8): ANG 6,572.50.
Na bankkosten blijven over ANG 189.98.
Volgens opgave van RBTT was de laatste rekeningstand ANG 439.98.
Het positieve verschil van ANG 250 is mogelijk een donatie in de laatste periode waarin ik geen afschriften ontving.
E.e.a. houdt ook in dat de check van ANG 895 aan Brown reeds geïnd was zodat hij niet bang hoefde te zijn voor een ongedekte cheque.
Cash
In januari verkocht Gillis een “kaart” van ANG 125 en stortte dit in de partijkas. Nadien zijn er geen donaties meer ontvangen. Deze donatie is cash weer uitgeven aan de activiteiten van MOD.POR.
Samengevat
Totaal beschikbaar op de rekening en in cash was dus ANG 6,891.26.
PM. Op mijn persoonlijk gironummer in Nederland 3736767, dat ik had opengesteld voor donateurs in Nederland, is niets binnengekomen.
PM. De bestuursleden van Stichting Chirino krijgen een Excel spreadsheet waarin de afzonderlijke cash betalingen staan geregistreerd.
De kwestie van de anonieme donateur
In de Amigoe van 24 januari verscheen het bericht van het “plan” van 6 miljard gulden.
Toen de anonieme donateur begreep dat MOD.POR bezig was de kiezers verkeerd voor te lichten en een rad voor de ogen te draaien, en dat het “plan” op achterbakse wijze door een van de kandidaten was ingestoken, zodat de donatie dus niet werd besteed voor het doel waarvoor het gegeven was, namelijk het ondersteunen van een betrouwbare kieslijst, vroeg hij Stichting Chirino het geld terug.
Ik kon niet anders oordelen dan dat de anonieme donateur in zijn recht stond. Weliswaar is de voorwaarde van betrouwbaarheid niet vooraf op schrift gesteld, maar het is duidelijk dat dit een stilzwijgende verstandhouding is. Zeker op een klein eiland is het ook wenselijk dat mensen het gevoel hebben dat hun recht wordt gedaan en dat wanneer zij geld doneren het ook wordt besteed voor het doel waarvoor het gegeven wordt. Zou deze persoon nu zijn geld terugkrijgen, wellicht blijft hij dan toch enige sympathie voor de MOD.POR houden, en wanneer MOD.POR dan herstelt dan is er wellicht de mogelijkheid van weer een donatie.
Op 25 januari was bekend dat in kringen van MOD.POR gedacht werd over een aantal mogelijkheden:
· het drukken van visitekaartjes voor ANG 1000
· een happy hour ten bedrage van ANG 250
· een bustour voor twee dagen voor ANG 2000
· zwarte linten om lantarenpalen, ten koste van ….
· zwarte ballonnen die een spandoek zouden dragen, ten koste van …
Tijdens vergaderingen met leden van MOD.POR is aangegeven dat wanneer geen concrete voorstellen worden ingediend, dergelijke posten en bedragen alleen het karakter van een stelpost hebben en en dat zij geen aangegane verplichtingen vormen. Genoemde mogelijkheden waren zulke stelposten.
Op 25 januari was aldus nog ANG 3500 beschikbaar.
Ik heb nog gekeken naar de volgorde van de inkomsten en uitgaven. Het is niet altijd doenlijk om te zeggen waar geld vandaan komt. In dit geval is het niet onredelijk te zeggen dat de donatie van ANG 5000 zo groot en laat was dat inderdaad nog ANG 3500 daarvan over was.
Ik heb de anonieme donateur deze ANG 3500 aangeboden en toegelicht dat de rest al uitgegeven was. Daarmee was hij tevreden.
Resumé
Als penningmeester van de Stichting Chirino verzoek ik u derhalve kwijting. Steeds gehandeld hebbend conform de bestuursbesluiten reken ik op uw accordering.
Aan het bestuur
Verslag van de Penningmeester over de periode 2005-12-20 tot en met 2006-01-31
Thomas Cool, 2006-01-31
Inleiding
Stichting Chirino staat ingeschreven bij de KvK onder nummer S-1284.
Vóór 20 december 2005 bestond het bestuur uit alleen Stanley Brown omdat andere bestuursleden kennelijk overleden waren.
Vanaf 20 december 2005 bestaat het bestuur uit Milburn (Mel) Simmons (secretaris), Thomas Cool (penningmeester) en Stanley Brown (bestuurslid). Volgens de opgave van de KvK is er klaarblijkelijk geen voorzitter.
Het bestuur is in rechte vertegenwoordigd door twee bestuursleden (artikel 5).
Er is voorzover bekend alleen een rekening courant bij RBTT, nummer 01.01.47.713.
Volgens besluit van het bestuur is over 2005-2006 steun gegeven aan MOD.POR.
Ten behoeve van de financiële flexibiliteit heeft Brown alle cheques in het chequebook alvast ondertekend, zodat alleen nog de handtekening van de penningmeester nodig was.
Afspraak was ook dat de penningmeester naar bevind van zaken kon handelen maar dat Stichting Chirino geen schulden op zich zou nemen.
Volgens artikel 12 van de statuten wordt door de penningmeester uiterlijk op 1 april rekening en verantwoording gedaan. Goedkeuring door het bestuur strekt de penningmeester tot décharge voor zijn handelingen tijdens het boekjaar waarop deze betrekking hebben.
Het vertrek van de penningmeester
Woensdag 25 januari heb ik het bestuur te kennen gegeven dat ik voornemens was (1) mijn verslag te doen over de periode van mijn functie als penningmeester, (2) het bestuur daarna om décharge te verzoeken, en (3) dan overwegen mijn ontslag in te dienen.
Tevens heb ik de vergadering van MOD.POR te kennen gegeven dat Stichting Chirino geen middelen meer had voor ondersteuning van verdere activiteiten. Waren veel activiteiten van MOD.POR al vaak voor eigen rekening, na deze woensdag gold dat zeker.
Een brief van “de kandidatenlijst van de MODPOR”
Dit weekend ontving ik een brief van Stanley Brown, Mel Simmons, Hans Vaders en Errol Caprino, die zeggen te spreken namens “de kandidatenlijst van de MODPOR”, waarbij zij stellen “u bent hierbij ontslagen als penningmeester van de kandidatenlijst MODPOR” en “wij eisen hierbij (…) ook onze bescheiden als chequebook etc.”.
Het moge duidelijk zijn dat Stichting Chirino een rechtspersoon is terwijl een kandidatenlijst dat niet is.
De penningmeester van Stichting Chirino kan derhalve weinig met genoemde brief.
Voor de goede orde
Voor de goede orde memoreer ik de statuten t.a.v. een wisseling in het bestuur.
Volgens artikel 7 van de statuten eindigt het lidmaatschap van het bestuur:
(a) door overlijden
(b) door schriftelijke opzegging aan de voorzitter
(c) door onder curatele stelling of plaatsing in een krankzinningengesticht
(d) in geval van faillissement of surseance van betaling
(e) door ontslag verleend bij een bestuursbesluit genomen in een bestuursvergadering, welke opzettelijk daartoe belegd dient te worden. Het betrokken bestuurslid mag in deze vergadering niet meestemmen, terwijl hij evenmin meetelt voor het quorum.
Volgens artikel 8 is het quorum de helft, naar boven afgerond, van het aantal in functie zijnde bestuursleden.
Met in dit geval 3 leden, kan een ontslag derhalve verleend worden door 2 leden.
Mijn advies aan Brown en Simmons is derhalve om een bestuursvergadering zoals bedoeld onder (e) uit te schrijven.
Gaarne zag ik als eerste punt in zo’n vergadering dit verslag besproken.
De bankrekening
Mijn verslag is gebaseerd op de afschriften die lopen tot en met 18 januari 2006 (nummer 13). Afschriften gaan naar het adres van Brown en komen pas met vertraging bij mij.
Op het moment van mijn aantreden was de stand van de rekening ANG 866.26 gulden.
Uit het chequebook waren 3 cheques geschreven die in de rekening courant te traceren zijn. Ikzelf heb cheques geschreven vanaf nummer 4 tot en met 8.
Een groot aantal betalingen zijn “cash” gedaan, juist vanuit de ondersteuning van Stichting Chirino aan MOD.POR, waardoor de betaling niet via de bank loopt.
In december 2005 deed Helen Molina (nr. 9 op de lijst van MOD.POR) een contante donatie van ANG 400 aan Brown, zo’n twee weken voor de kerst. Dit gaf Brown aan mij. Voor het folderen tijdens de koopavonden kreeg zij daarvan meteen ANG 200 terug. De boeking staat met vertraging geregistreerd in de rekening courant als een storting van ANG 400 op 2006-01-12.
Op 2005-12-28 was er een donatie van ANG 5000. De donateur gaf aan anoniem te willen blijven, hetgeen door de penningmeester en bestuurslid Brown geaccordeerd werd. Toen in een vergadering van MOD.POR kennis werd gegeven van deze donatie werd de naam van de donateur gevoegelijk niet genoemd.
Op 2005-12-29 was er nog een donatie van ANG 500.
Op de rekening was dus beschikbaar ANG 6,766.26.
Aan cheques heb ik uitgeschreven (nr. 4 t/m 8): ANG 6,572.50.
Na bankkosten blijven over ANG 189.98.
Volgens opgave van RBTT was de laatste rekeningstand ANG 439.98.
Het positieve verschil van ANG 250 is mogelijk een donatie in de laatste periode waarin ik geen afschriften ontving.
E.e.a. houdt ook in dat de check van ANG 895 aan Brown reeds geïnd was zodat hij niet bang hoefde te zijn voor een ongedekte cheque.
Cash
In januari verkocht Gillis een “kaart” van ANG 125 en stortte dit in de partijkas. Nadien zijn er geen donaties meer ontvangen. Deze donatie is cash weer uitgeven aan de activiteiten van MOD.POR.
Samengevat
Totaal beschikbaar op de rekening en in cash was dus ANG 6,891.26.
PM. Op mijn persoonlijk gironummer in Nederland 3736767, dat ik had opengesteld voor donateurs in Nederland, is niets binnengekomen.
PM. De bestuursleden van Stichting Chirino krijgen een Excel spreadsheet waarin de afzonderlijke cash betalingen staan geregistreerd.
De kwestie van de anonieme donateur
In de Amigoe van 24 januari verscheen het bericht van het “plan” van 6 miljard gulden.
Toen de anonieme donateur begreep dat MOD.POR bezig was de kiezers verkeerd voor te lichten en een rad voor de ogen te draaien, en dat het “plan” op achterbakse wijze door een van de kandidaten was ingestoken, zodat de donatie dus niet werd besteed voor het doel waarvoor het gegeven was, namelijk het ondersteunen van een betrouwbare kieslijst, vroeg hij Stichting Chirino het geld terug.
Ik kon niet anders oordelen dan dat de anonieme donateur in zijn recht stond. Weliswaar is de voorwaarde van betrouwbaarheid niet vooraf op schrift gesteld, maar het is duidelijk dat dit een stilzwijgende verstandhouding is. Zeker op een klein eiland is het ook wenselijk dat mensen het gevoel hebben dat hun recht wordt gedaan en dat wanneer zij geld doneren het ook wordt besteed voor het doel waarvoor het gegeven wordt. Zou deze persoon nu zijn geld terugkrijgen, wellicht blijft hij dan toch enige sympathie voor de MOD.POR houden, en wanneer MOD.POR dan herstelt dan is er wellicht de mogelijkheid van weer een donatie.
Op 25 januari was bekend dat in kringen van MOD.POR gedacht werd over een aantal mogelijkheden:
· het drukken van visitekaartjes voor ANG 1000
· een happy hour ten bedrage van ANG 250
· een bustour voor twee dagen voor ANG 2000
· zwarte linten om lantarenpalen, ten koste van ….
· zwarte ballonnen die een spandoek zouden dragen, ten koste van …
Tijdens vergaderingen met leden van MOD.POR is aangegeven dat wanneer geen concrete voorstellen worden ingediend, dergelijke posten en bedragen alleen het karakter van een stelpost hebben en en dat zij geen aangegane verplichtingen vormen. Genoemde mogelijkheden waren zulke stelposten.
Op 25 januari was aldus nog ANG 3500 beschikbaar.
Ik heb nog gekeken naar de volgorde van de inkomsten en uitgaven. Het is niet altijd doenlijk om te zeggen waar geld vandaan komt. In dit geval is het niet onredelijk te zeggen dat de donatie van ANG 5000 zo groot en laat was dat inderdaad nog ANG 3500 daarvan over was.
Ik heb de anonieme donateur deze ANG 3500 aangeboden en toegelicht dat de rest al uitgegeven was. Daarmee was hij tevreden.
Resumé
Als penningmeester van de Stichting Chirino verzoek ik u derhalve kwijting. Steeds gehandeld hebbend conform de bestuursbesluiten reken ik op uw accordering.
